Week van het Landschap

Zoals ieder jaar organiseert UL ook dit jaar een Week van het Landschap. Elke Week heeft een thema en dit jaar is het thema Bos. Het bos op de heuvelrug is de gastheer, nl Noordhout in de buurt van Austerlitz. Een voor mij zeer onbekend deel van UL, dus interessant om heen te gaan. De hartelijke ontvangst was weer met koffie en taart. Ook konden we vele van onze collega vrijwilligers en medewerkers van UL weerzien. Saskia van Dockum sprak ons eerst allemaal toe, waarna atuurlijk niemand anders dan Simon Klingen het verhaal over het bos en het bosbeheer van UL op zich nam. Irma Bakkers had een boeiend verhaal over water. Water dan neerkomt als regen op de Utrechtse heuvelrug en er dan langzaam in wegsijpelt. Niet echt weg, want de heuvelrug is een soort voorraadkamer van water en nog wel heel schoon water ook. Het zand waar het water door naar beneden zakt zorgt voor een zuivering van het water waardoor er zeer goed drinkwater ontstaat. En dat wordt ook op veel manieren gebruikt. Door bedrijven als grondstof, door boeren voor bewatering en door de waterbedrijven voor drinkwater voor de bevolking. De heuvelrug als gouden bron zou je zeggen. De vraag is nu hoe we het zo kunnen houden! Wie ideeën heeft kan ze ten allen tijden bij Irma of haar collega’s droppen.
Na deze korte lezingen konden we deelnemen aan excursies. Of een excursie door een stuk bos waar 30 jaar geen beheer is geweest óf aan een excursie over het ecoduct Mollebos over de A12. Beide gebieden die normaliter níet toegankelijk zijn voor publiek.

Boswachter Joris vertelt over het ecoduct

Boswachter Joris vertelt over het ecoduct

Een groot oplopend terrein, waar een verrassende rust heerst, zo dicht langs de snelweg

Een groot oplopend terrein, waar een verrassende rust heerst, zo dicht langs de snelweg

Er is een poeltje waar de dieren nog wat kunnen drinken

Er is een poeltje waar de dieren nog wat kunnen drinken

en er lijkt al een veel verwachte bezoeker te zijn.....

en er lijkt al een veel verwachte bezoeker te zijn…..

Op de vraag van een bezoeker of zo’n ecoduct nu wel werkt hoefde Joris eigenlijk geen antwoord te geven. Een ree kwam uit de bosjes en rende het ecoduct op, het ging snel, velen zagen hem niet. Maar binnen een halve minuut zagen we hem wel allemaal al weer terugkomen. Op het ecoduct zelf was al een andere groep die een rondleiding kreeg. Het ree durfde er niet langs. De vraag waarom er nu geen mensen op het ecoduct mogen komen hoefde niet meer gesteld te worden.

Op het viaduct zijn twee repen zand aangelegd. Deze repen worden regelmatig aangeharkt en alleen de passerende dieren mogen er hun footprint achterlaten. Zo wordt er op een eenvoudig manier gemonitord.

aangeharkte strook zand op het ecoduct

aangeharkte strook zand op het ecoduct

ecoduct vanaf de zuidkant

ecoduct vanaf de zuidkant

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Utrechts Landschap en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s